นิทานพื้นบ้าน ปู่ตั๋วหลาน

Posted on Updated on

นิทานพื้นบ้านอีสาน เรื่อง ปู่ตั๋วหลาน (ปู่โกหกหลาน)

 ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ขณะที่กุดจี่สองตัวผัวเมียกำลังช่วยกันกลิ้งเบ้า (ลูกดินกลม ๆ ที่ห่อหุ้มไข่กุดจี่) ไปตามทางผ่านหน้าหมาตัวหนึ่ง หมาสงสัยก็ถามว่าจะพากันไปไหน กุดจี่ตอบว่า จะไปเมืองลังกา (กรุงลงกา ในเรื่องรามเกียรติ์)

หมาก็ยิ่งสงสัยว่าไปทำอะไรหรือ

กุดจี่ตอบว่า ได้ข่าวว่าเมืองลงกาถูกหนุมานเผาเมืองไหม้วอดวายหมด รวมทั้งครกที่ตำอาหารก็ไหม้ จะเอาเบ้าไปทำครกถวายพระเจ้าเมืองลังกา

หมายิ่งงงและถามไปอีกอย่างดูถูกดูแคลน ว่าจะไปถึงเร้อ?? แล้วเบ้าแค่นี้จะทำครกได้อย่างไรกัน

กุดจี่ตอบทันควันว่านี่กะว่าจะไปกินงายเมืองลังกาโน่นแหละวันนี้ (หมายถึง จะไปให้ทันกินข้าวเช้า) แล้วก้อนดินนี้จะปาดออกให้เป็นครก 3 ใบก็ได้

หมาได้ฟังก็งึดมาก (งึดนี้ แปลว่า งงหรือแปลกใจอย่างสุดๆเลย) ตั้งแต่นั้นมาหมาไม่กินกุดจี่เลย โดยถือว่ากุดจี่มีความสามารถมากกว่าตัวเอง

ซึ่งในความเป็นจริงแล้วหมาทุกตัวจะเมินไม่ยอมกินกุดจี่ ไม่ว่าจะตัวสด หรือ คั่ว ทอดจนสุกแล้วก็ตาม ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าจริง ๆ แล้วจะเป็นเพราะหมาไม่ถูกกับกลิ่นขี้ควายหรือเปล่าก็ไม่ทราบได้

      *****
ข้อคิด

1.  ความสามัคคีย่อมนำไปสู่ความสำเร็จลุล่วงด้วยดี
2.  ความสามัคคี อดทด ย่อมก่อให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและผู้อื่น
 

ลักษณะนิสัย

1.  กุดจี่  มีนิสัย อดทน ขยัน ทำงานด้วยความสามัคคี
2.  หมา  มีนิสัย  ขี้เกรียจ  ขี่กลัว  ดูถูก

จัดเด่นของนิทานเรื่องนี้เกี่ยวกับอีสานอย่างไร

1. ความเชื่อมั่นในตนเอง
2. การวางแผนงาน

เปรียบเทียบกับเหตุการณ์อย่างไร
ความเชื่อมั่นในตนเอง ย่อมทำให้เกิดความกังวล และอ่อนใจของคู่ต่อสู้

รวบรวม โดย ด.ญ.เกษศิรินทร์  พิมพ์สุนนท์